Projekat: "Obezbjeđenje psihosocijalne terapije traumatiziranoj siročadi"

Amica EDUCA, je u suradnji i uz finansijsku podršku Islamic Relief-a, implementirala projekat pružanja psihosocijalne pomoći siročadima i njihovim njegovateljima/brižnicima. Glavni cilj projekta bio je pomoći i ojačati siročad i njihove njegovatelje/brižnike u ovladavanju tehnika za olakšavanje i  prevladavanje efekata PTSD-a.
U skladu sa odobrenim projektom i glavnim ciljem Amica EDUCA je relizirala projekat za korisnike Islamic Relief-a u četiri  izbjeglička naselja u Tuzlanskom kantonu.
Projekat je trajao 6 mjeseci (nakon 2 mjeseca od pripremnih aktivnosti) u periodu april 2006 –novembar 2006.godine

Aktivnosti

Tokom peroda maj-juli voditeljice su, u okviru projekta radile sa grupom žena iz kolektivnog naselja Mihatovići čiju djecu podržava Islamic Relief. Grupa je brojala 10 članica, a tokom implementacije projekta održano je ukupno 12 sesija. U grupi su bile žene, samohrane majke, mnoge od njih nepismene ili sa osnovnim obrazovanjem, većinom nezaposlene, ali istovremeno te žene su jake, požrtvovane i našle su svoj način da riješe neka od osnovnih egzistencijalnih pitanja kao i da školuju svoju djecu.
Rad sa grupom žene je bio organizovan u prostorijama (seminar sala i atelje) Udruženja Amica EDUCA. Izlazak iz kolektivnog naselja i održavanje grupnih sesija u prostorijama Amica EDUCAe, se pokazao kao jedan od bitnih faktora koji su utjecali na redovnost dolaska i koji su doprinjeli bržem otvaranju članica grupe i uspostavljanju međusobnog povjerenja kako među članicama tako i sa voditeljicama. Za grupu je bio obezbijeđen prevoz od kolektivnog naselja Mihatovići do Udruženja, kao i povratak u naselje. Analizom evidencije o prisutnosti članica grupe, utvrđena je dobra posjećenost sesijama. Zainteresovanost grupe za sesije i redovni dolasci omogućili su da se planirani plan aktivnosti u potpunosti realizira

Tokom peroda maj-novembar voditeljice grupa su, radile sa dvije grupe žena iz kolektivnog naselja Tinja čiju djecu podržava Islamic Relief. 30 članica podijeljenih u dvije grupe su učestvovale na ukupno 24 sesije.
Za stastanke i grupni rad učesnice su ustupile vlasite domove, što ujedno pokazuje koliko im je bilo bitno i potrebno da se grupni rad odvija kontinuirano. U grupama je, također, bilo i nekoliko osoba čije je psihičko zdravlje bilo prilično narušeno (osobe sa težim oblicima depresije i jako izraženim simptomima PTSD-a) te su se za njihove potrebe dodatno angažirali neuropsihijatrica i/ili klinički psiholog.
Važno je napomenuti da je projekat ove vrste jedini koji se sprovodi na ovoj općini. Ove dvije grupe su jedine grupe sa kojima niti jedna druga nevladina organizacija nije radila psihosocijalnu i terapeutsku podršku, tako da je ovaj vid rada potpuno nov za članice grupe i jako značajan  zbog jačanja njihove individualnosti, vraćanja samopouzdanje i vjere u budućnost.

Grupa žena iz Špionice brojala je 12 članica sa kojima je održano ukupno 12 sesija. Neke članice ove grupe ranije su, putem drugih sličnih projekata, učestvovale u sličnim grupama psihosocijalne podrške tako da su imale određenu prednost u odnosu na ostale članice. Upravo ta prednost i različitost članica dao je ovoj grupi određenu specifičnost i jačinu (ostale članica su imale primjer ''osnaženih'' žena što ih je dodatno motiviralo za rad na sebi i svojim problemima. Sa ovom grupom se uglavnom radilo na temama ''sadašnjost'' i ''vizija moje budućnosti''.

Kriteriji za formiranje grupa su bili uzrast i smjena u kojoj učenici pohađaju nastavu. Na osnovu toga formirana je grupa mlađeg uzrasta koja je brojala 10 članova, i grupa starijeg uzrasta koja je brojala 14 članova. Sa obje grupe odrađeno je 11 sesija. Glavni cilj koji se nastojao ostvariti u radu s grupama djece je da nauče da postoje različiti načini  na koje se možemo nositi sa svakodnevnim problemima u porodici, u školi, s prijateljima. Nastojalo se razviti i povećati njihovo samopouzdanje kao jedan od preduslova za adekvatno socijalno ponašanje i toleranciju. Također, željeli smo potaknuti njihovu kreativnost, maštu, ojačati ih u ispoljavanju svojih misli, osjećaja i potreba na jedan nenasilan i kreativan način.
Najveća specifičnosti u radu sa ovom grupom je susret djece sa ateljeom kao prostorom za rad, način organizacije rada u ateljeu, mogućnost da se kreativno ispolje a da pri tome koriste samo ruke. U procesu su jako brzo napredovali i ispoljena je njihova dječija radoznalost za novim saznanjima i tehnikama slikanja.

U toku snimanja potreba kao i za vrijeme grupnog rada pokazala se potreba za individualnom psihosocijalnom podrškom koja je i organizovana za sve učesnike za koje se utvrdilo da je potrebno ( po uputi voditeljica grupa) ili koje su same iskazale želju za individualnim tretmanima. Ukupno je održano 22 individualna tretmana (92 sata psihoterapije) Individualna podrška je organizirana u skladu sa problematikom i mogućnostima korisnika, za neke u mjestu stanovanja npr. u Špionici, a za neke je bilo prihvatljivo da dođu u za to poseban prostor u našoj kući u Tuzli.

Korištene metode i postignuti rezultati
Metode i instrumenti korišteni tokom tretmana su:

Tokom trajanja tretmana/sesija primjećena je sljedeća simptomatologija:

Redovnim radom sa stručnjacima došlo je do poboljšanja njihovog stanje:npr